آرتریت اصطلاحی است که برای اشاره به التهاب مفاصل استفاده می شود. بیش از 100 نوع آرتریت وجود دارد اما شایع ترین آنها آرتروز و آرتریت روماتوئید است.
استئوآرتریت
استئوآرتریت یک بیماری پیشرونده مفصلی است که اغلب در نتیجه سالها ساییدگی مفاصل ایجاد میشود (اگرچه ممکن است پس از ضربه مفصلی نیز اتفاق بیفتد).
با استئوآرتریت، غضروفی که از انتهای استخوانها محافظت و محافظت میکند، از بین میرود. در نتیجه، استخوان به استخوان ساییده می شود و باعث درد و در نهایت التهاب می شود.
آرتریت روماتوئید
آرتریت روماتوئید نوعی بیماری خودایمنی است. این به سادگی به این معنی است که سیستم ایمنی فرد به مفاصل خود حمله می کند و باعث التهاب می شود.
این یک بیماری پیشرونده است و می تواند سایر مفاصل و حتی سایر اندام های بدن مانند چشم ها، ریه ها و پوست را درگیر کند. در صورت عدم درمان، التهاب می تواند باعث آسیب به استخوان ها و غضروف شود و منجر به تغییر شکل شود.
هم آرتروز و هم آرتریت روماتوئید علائم کلیدی زیر را دارند - درد مفاصل، سفتی و کاهش تحرک. جدای از این موارد، هر نوع آرتریت همچنین ممکن است باعث موارد زیر شود:
درمان آرتریت به شدت فردی است. بستگی به نوع آرتریت و شدت علائم آن دارد. با این حال، به طور کلی، آرتریت با این درمانهای کلیدی – فیزیوتراپی و داروها – کنترل میشود.
به بیماران روماتوئید درمانی اغلب داروهایی تجویز می شود که از پیشرفت بیماری جلوگیری می کند و آن را تا زمانی که ممکن است در حالت بهبودی نگه می دارد.
برای استئوآرتریت، درمانها میتواند متفاوت باشد و میتواند ترکیبی از هر یک از این موارد باشد - فیزیوتراپی، مدیریت وزن، داروهای موضعی درد، داروهای ضد التهابی خوراکی، و وسایل حمایتی مانند بریس.
در هر دو مورد آرتریت روماتوئید و استئوآرتریت، در صورت آسیب شدید به مفاصل، ممکن است جراحی توصیه شود.
پاسخ ها