اختلال کمتوجهی/بیشفعالی (ADHD) با نقص توجه یک اختلال شایع در بین کودکان است. آنها اغلب با فعالیت زیاد، رفتارهای تکانشی و کمتوجهی به مسائل روزمره خود شناخته میشوند. اکثر کودکان بازیگوش هستند و به دلیل هیجانات مختص سن خود دچار حواسپرتی خواهند شد. اما ای دی اچ دی در کودکان چیزی فراتر از این خصوصیات است.
آنها دائما در حال دویدن، پریدن یا جنبوجوش هستند و میتوان جمله معروف «از دیوار بالا میرود» را به درستی برای کودکان بیش فعال به کار برد. اگر از این کودکان بخواهید برای لحظاتی بنشینند و نقاشی بکشند شما را مایوس میکنند. اینطور به نظر میرسد بیش فعالی در کودکان باعث میشود آنها اصلا به دیگران گوش ندهند، از دستورالعملهای واضح پیروی نکنند و دائما در موقعیتهای نامناسب حرف بزنند.
مشکل ADHD در کودکان یک اختلال عصبی رشدی است که معمولا قبل از سن 12 سالگی (اغلب با ورود آنها به مدرسه) مشاهده میشود. با این حال برخی تحقیقات نشان میدهد احتمال بروز علائم بیش فعالی در کودکان ۳ ساله وجود دارد.
مهمترین خصوصیت کودکان بیشفعال کمتوجهی و رفتارهای تکانشی است. معمولا نشانههای این اختلال به صورت خفیف، ضعیف و شدید دستهبندی میشوند. جالب است بدانید علائم بیش فعالی در کودکان دختر کمتر رخ میدهد. درواقع پسرها بیشتر مستعد بروز نشانههای ADHD هستند.
شایعترین علائم کودکان بیش فعال عبارتاند از:
تشخیص اختلال ADHD در کودکان قبل از سن مدرسه کمی سخت است. زیرا اصلیترین ویژگی ای دی اچ دی در کودکان مدرسهای عدم توانایی نشستن روی نیمکت و نداشتن تمرکز کافی برای انجام تکالیف است که تنها در همان محیط قابل بررسی خواهد بود.
علائم بیش فعالی در کودکان ۳ ساله معمولا به صورت نقص توجه و فراموشکاری بروز پیدا میکند. به عنوان مثال آنها هنگام رفتن سمت یک وسیله بازی ناگهان مسیر خود را تغییر میدهند. از طرفی کودکان ۳ ساله بیشفعال نمیتوانند آرام بازی کنند و اغلب با همسالان خود موقع منتظر ماندن برای نوبت بازی دچار مشکل میشوند.
اکثر روانشناسان بر این باورند که نشانههای بیش فعالی در نوزادان یعنی از بدو تولد ظاهر میشوند. مثلا کودکان زیر ۲ سال مبتلا به ADHD از دوران نوزادی دچار علائم این اختلال بودند. آنها معمولا به سختی میخوابند یا تنها برای دقایق کوتاهی در آغوش مادر باقی میمانند. روانشناسان این بیقراری شدید کودکان زیر ۲ سال را نمونهای از بیش فعالی در کودکان معرفی میکنند.
هنوز بهطور دقیق علت بیش فعالی در این سنین مشخص نیست. اما دانشمندان برخی عوامل را در بروز این اختلال موثر میدانند که عبارتاند از:
برخی از والدین تصور میکنند اختلال کمتوجهی/بیشفعالی در بچهها همان بازیگوشی دوران کودکی است. به همین دلیل توجه چندانی به این موضوع نمیکنند.
اما باید بدانید عدم درمان ADHD باعث ایجاد مشکلات گستردهای برای خود کودک و والدین او میشود. حتی برخی از کودکان با عوارض ناشی از بیشفعالی تا سنین بزرگسالی دستوپنجه نرم میکنند.
مهمترین مشکلات شامل موارد زیر هستند:
پاسخ ها