
ستارههایی که به شهرت گسترده رسیدهاند، بهطور میانگین نزدیک به پنج سال کمتر از همتایان کمترشناختهشده خود عمر کردهاند.
براساس یک تحقیق جدید، تبدیلشدن به یک خواننده مشهور، میتواند احتمال مرگ زودهنگام را افزایش میدهد. پژوهشگران در این تحقیق میگویند شهرت، در مقایسه با سبک زندگی یا فشارهای کاری، تأثیر پررنگتری در کاهش طول عمر خوانندهها دارد.
بهگزارش گاردین، تحلیل انجامشده روی خوانندگان اروپایی و آمریکایی نشان میدهد ستارههایی که به شهرت گسترده رسیدهاند، بهطور میانگین نزدیک به پنج سال کمتر از همتایان کمتر شناختهشده خود عمر کردهاند. بهبیان محققان، عامل اصلی این تفاوت شهرت است و به سبک زندگی هنرمندان مربوط نمیشود.
برای بررسی نقش شهرت در خطر مرگ زودرس، پژوهشگران 324 خواننده مشهور را با موزیسنهایی با شهرت کمتر اما همسن، همجنس، همملیت و همژانر مقایسه کردهاند. همچنین برای رسیدن به دادههای قابل استناد، تمرکز روی هنرمندانی بود که بین سالهای 1950 تا 1990 فعال بودهاند.
یافتههای آنها نشان میدهد خوانندههایی که بهصورت انفرادی کار میکنند (بهاصطلاح خوانندههای سولو) وضعیت نامطلوبتری نسبت به خوانندههای اصلی گروههای مشهور دارند. طبق این نتایج، فشار روانی بیشتر، قرار گرفتن گستردهتر در معرض رسانهها و نبود حمایت عاطفی ناشی از فعالیت گروهی، میتواند علت این اختلاف باشد.
پس از بررسیهای بیشتر، روند مشخصی دیده شده است. خوانندههای مشهور بهطور معمول تا سن 75 سالگی زندگی کردهاند، درحالیکه موزیسینهای کمتر مشهور بهطور میانگین تا 79 سالگی عمر کردهاند. همچنین عضویت در گروه موسیقی با 26 درصد کاهش خطر مرگ نسبت به فعالیت تکی همراه بوده، اما در مجموع خوانندگان مشهور 33 درصد بیشتر از همتایان کمترشناختهشده خود احتمال مرگ زودرس داشتهاند.

«مایکل دوفنر»، استاد روانشناسی شخصیت و تشخیص در دانشگاه ویتن/هردکه آلمان و نویسنده ارشد مطالعه، میگوید این موضوع نگرانکننده است، زیرا نشان میدهد هنرمندان مشهور واقعاً در معرض خطر مرگ زودرس قرار دارند. به گفته او، طول عمر این هنرمندان بهطور میانگین 4.6 سال کوتاهتر بوده است.
در دهههای مختلف همواره شاهد چهرههایی بودهایم که زندگی آنها درخشان اما کوتاه بوده است. تنها در دهه 2010 میتوان به «ایمی واینهاوس»، «ویتنی هیوستون»، «پرینس»، «جورج مایکل» و «کیت فلینت» اشاره کرد. بااینحال، دوفنر یادآور شده که مرگ زودهنگام ستارهها توجه رسانهای زیادی ایجاد میکند و همین موضوع باعث میشود چنین نمونههایی بیشتر در ذهن بمانند.
دوفنر میگوید برای درک دقیق این پدیده هنوز باید پژوهشهای بیشتری انجام شود. فشار دائمی رسانهها، ازدسترفتن حریم خصوصی، تنشهای کاری و عادیشدن مصرف مواد مخدر و الکل از عوامل احتمالی دیگری هستند که باید بررسی شوند. همچنین ممکن است ویژگیهای شخصیتی یا تجربههای ناخوشایند دوران کودکی در افرادی که به دنبال شهرت میروند، نقش داشته باشد.
جزئیات این تحقیق در Journal of Epidemiology & Community Health منتشر شده است.
پاسخ ها