شفافیت مالی: مسئولیت اساسی پلتفرم‌ها در مسیر پایداری

معاون مالی گروه اسنپ، در یادداشتی که در اختیار دیجیاتو قرار داده از شفافیت مالی در گروه اسنپ می‌گوید.

جلال قارایی، معاون مالی گروه اسنپ، در یادداشتی که در اختیار دیجیاتو قرار داده از مبنای شناسایی خالص درآمد، ثبت مشوق‌ها به‌عنوان هزینه دوره و هم‌راستایی با استانداردهای بین‌المللی گزارشگری مالی در این تاکسی اینترنتی می‌گوید.

با بلوغ صنعت حمل‌ونقل آنلاین، تفاوت میان شرکت‌ها بیش از آن‌که در تعداد سفر یا حجم تراکنش باشد در منطق حسابداری پشت اعداد نمایان می‌شود. اینکه یک پلتفرم خود را «ارائه‌دهنده اصلی خدمت» بداند یا «واسطه» و اینکه مشوق‌ها و تخفیف‌ها را چگونه شناسایی کند به‌طور مستقیم بر تصویر مالی آن اثر می‌گذارد.

صورت‌های مالی زمانی معنا پیدا می‌کنند که بر اساس استانداردهای بین‌المللی و بدون ملاحظات نمایشی تنظیم شوند. در اسنپ، درآمد بر مبنای نقش واسطه‌ای پلتفرم و به‌صورت خالص (بر اساس کمیسیون) شناسایی می‌شود. همچنین تخفیف‌های مسافر و مشوق‌های راننده، به‌ عنوان هزینه دوره ثبت می‌شوند. این مخارج قابلیت سرمایه‌ای شدن ندارند، زیرا منافع اقتصادی آتی آن‌ها با قطعیت قابل اتکا قابل اندازه‌گیری نیست.

استاندارد IFRS 15 تصریح می‌کند که پلتفرم‌ها باید نقش خود را در زنجیره ارزش مشخص کنند. در بازارهای بین‌المللی نیز شرکت‌های حمل‌ونقل آنلاین، مانند اوبر و لیفت، درآمد خود را بر مبنای کمیسیون و به‌صورت خالص شناسایی می‌کنند و مشوق‌های پرداختی را به‌عنوان هزینه جاری یا کسر از درآمد ثبت می‌کنند. در مقابل، تنها مخارجی که منافع اقتصادی آتی مشخص و قابل‌اندازه‌گیری دارند، مانند توسعه نرم‌افزار را که عمدتا شامل هزینه‌های نیروی انسانی می‌شود، در قالب دارایی نامشهود شناسایی می‌شوند.

موسسات معتبر حسابرسی در دنیا، از جمله شبکه بین‌المللی حسابرسی و مشاوره مالی KPMG، بررسی‌هایی در این زمینه نیز انجام داده‌اند. تحلیل‌های تخصصی منتشر شده درباره پلتفرم‌های حمل‌ونقل آنلاین در خاورمیانه نشان می‌دهد که این شرکت‌ها نیز مشوق‌هایی را که منجر به ایجاد دارایی قابل تفکیک نشوند در دوره وقوع به‌عنوان هزینه یا کسر از درآمد شناسایی می‌کنند. این تفسیرها به یکپارچگی و قابلیت مقایسه صورت‌های مالی در سطح بین‌المللی کمک می‌کند.

در پایان باید تاکید کرد پایداری مدل کسب‌وکار در اقتصاد دیجیتال بیش از هر چیز به پذیرش واقعیت‌های مالی وابسته است. ممکن است شناسایی فوری هزینه‌ها در کوتاه‌مدت تصویر محافظه‌کارانه‌تری از سودآوری ایجاد کند، اما در بلندمدت به تصمیم‌گیری دقیق‌تر، اعتماد بیشتر ذی‌نفعان و ارزیابی منصفانه‌تر عملکرد شرکت منجر می‌شود.