تحقیق جدید نشان میدهد ۹۹ درصد افراد بالای ۴۰ سال در MRI شانه دارای ناهنجاری هستند، حتی اگر دردی نداشته باشند.
آیا تاکنون به خاطر درد شانه MRI گرفتهاید و با دیدن کلماتی مثل «پارگی» یا «تخریب» در گزارش رادیولوژی وحشتزده شدهاید؟ یک تحقیق جدید نشان میدهد که شاید نگرانی شما بیمورد باشد، زیرا این تصاویر همیشه روایتگر تمام ماجرا نیستند. مطالعه جدید حقیقتی عجیب را مشخص کرده است: تقریباً تمام بزرگسالان بالای ۴۰ سال، حتی آنهایی که هیچ دردی ندارند، در تصاویر MRI دچار ناهنجاریهای مفصلی هستند. البته این یافتهها به این معنی نیست که درد شما واقعی نیست، بلکه هشداری است که وجود پارگی در عکس، لزوماً علت اصلی درد نیست و میتواند صرفاً نشانهای طبیعی از افزایش سن باشد که نباید فوراً به جراحی ختم شود.
براساس گزارش Ars Technica، پژوهشگران فنلاندی با بررسی ۶۰۲ شرکتکننده بین ۴۱ تا ۷۶ سال دریافتند که ۹۹ درصد (۵۹۵ نفر) از آنها حداقل یک ناهنجاری در تاندونهای کلاهک گرداننده دارند. شایعترین مورد، پارگیهای جزئی (۶۲ درصد) و پس از آن تاندینوپاتی (۲۵ درصد) بود. نکته مهم اینجاست که اکثر این افراد کاملاً سالم بودند و هیچ دردی حس نمیکردند.
در این مطالعه، از میان ۱۲۰۴ شانه بررسیشده، ۱۰۷۶ شانه هیچ علامتی نداشتند (بدون درد)، اما ۹۶ درصد آنها در اسکن دارای ناهنجاری بودند. در مقابل، ۹۸ درصد از شانههای دردناک نیز ناهنجاری داشتند. وقتی پژوهشگران سایر فاکتورها را تعدیل کردند، تفاوت معناداری بین گروه سالم و گروه بیمار مشاهده نشد. این یعنی پزشکان نمیتوانند تنها با نگاهکردن به عکس MRI تشخیص دهند که آیا درد بیمار ناشی از آن پارگی است یا خیر؛ زیرا تقریباً همه آن پارگی را دارند.
نویسندگان مقاله تأکید میکنند که زبان پزشکی فعلی باعث اضطراب بیمورد بیماران و انجام درمانهای غیرضروری میشود. وقتی به بیمار گفته میشود تاندونش «پاره» شده، او میترسد و تصور میکند حتماً نیاز به جراحی دارد. اما اگر گفته شود مفصل دچار «تغییرات ناشی از سن» یا «دژنراسیون» شده، رویکرد بیمار تغییر میکند.
دو جراح ارتوپد از دانشگاه کالیفرنیا در سرمقالهای همراه با این تحقیق نوشتند که برای دردهای غیرحاد، پزشکان باید ابتدا چند ماه صبر کنند و فیزیوتراپی تجویز کنند. MRI فقط زمانی لازم است که درمانهای اولیه جواب ندهد و تشخیص نهایی باید براساس معاینه فیزیکی و محدودیتهای حرکتی بیمار باشد، نه فقط عکسبرداری.
یافتههای این پژوهش در JAMA Internal Medicine منتشر شده است.
در آیدت،
فایلهای
خود را به فروش بگذارید و یا
مقالاتتان
را منتشر کنید👋
پاسخ ها