اختلال دو قطبی یک وضعیت سلامت روان است که منجر به نوسانات خلقی شدید می شود که در آن فرد بالا و پایین شدن احساسات را تجربه می کند. به این معنا که فرد در یکی از دو حالت شیدایی یا افسردگی به سر می برد.
در اختلال دو قطبی زمانی که فرد در دوره افسردگی به سر میبرد احساس غمگین بودن، ناامید بودن و از دست دادن علاقه و لذت نسبت به اغلب فعالیت ها را تجربه می کند. زمانی که حالت فرد به شیدایی تغییر پیدا می کند، فرد سرخوشی، تحریک پذیری و پر انرژی بودن را تجربه می کند. این تغییرات خلقی بر خواب، سطح انرژی، فعالیت، قضاوت، رفتار و توانایی تفکر صحیح فرد تاثیر می گذارند.
تغییرات خلقی ممکن است به ندرت یا چندین بار در سال رخ دهند. اکثر مردم علائم عاطفی را در این دوره ها تجربه می کنند، اما ممکن است برخی هیچ یک از علائم عاطفی را تجربه نکنند.
اگرچه اختلال دو قطبی یک شرایط مادام العمر است، اما می توان نوسانات خلقی و سایر علائم را با با دنبال کردن یک برنامه ریزی درمان مدیریت کرد. در بیشتر موارد، افرادی که اختلال دو قطبی دارند تحت درمان با دارو و مشاوره های روانشناسی قرار می گیرند.
علائم و انواع اختلال دو قطبی
انواع مختلفی از اختلالات دو قطبی وجود دارد که ممکن است شامل تجربه کردن شیدایی یا نیمه شیدایی و افسردگی باشند. علائم می توانند منجر به تغییرات غیرقابل پیش بینی در خلق و خو و رفتار فرد شوند که در نهایت باعث پریشانی و سختی های قابل توجه در زندگی فرد می شوند. انواع اختلال دو قطبی و علائم آن شامل:
اختلال دو قطبی نوع یک : فرد حداقل یک دوره شیدایی را تجربه کرده است که قبل یا بعد از آن یک دوره نیمه شیدایی یا افسردگی را تجربه کرده است. در برخی موارد، شیدایی ممکن است منجر به روان پریشی شود.
اختلال دو قطبی نوع دو : فرد حداقل یک دوره افسردگی شدید و نیمه شیدایی را تجربه کرده است، اما هیچ گاه دوره شیدایی نداشته است.
اختلال خلق ادواری : فرد در دوره کودکی یا نوجوانی برای یک یا دو سال دوره های زیادی از نیمه شیدایی و افسردگی را تجربه کرده است.
اختلال دو قطبی نوع دو از نوع یک خفیف تر نیست، اما تفاوت هایی بین آنها وجود دارد برای مثال در حالی که دوره های شیدایی اختلال دو قطبی نوع یک می تواند شدید و خطرناک باشد، افرادی که اختلال دو قطبی نوع دو دارند می توانند برای مدت طولانی تری دوره افسردگی را تجربه کنند.
اگرچه اختلال دو قطبی ممکن است در هر سنی اتفاق بیفتد، معمولا در نوجوانی یا اوایل بیست سالگی تشخیص داده می شود. علائم از فردی به فرد دیگر و در طول زمان می توانند متفاوت باشند.
عوارض اختلال دو قطبی
در صورت عدم درمان، اختلال دو قطبی می تواند باعث به وجود آمدن مشکلات جدی شود و بر همه جوانب زندگی فرد تاثیر گذارباشد:
ایجاد مشکلات مربوط به مصرف مواد مخدر و الکل
خودکشی یا تلاش برای خودکشی
ایجاد مشکلات حقوقی یا مالی
آسیب به روابط فرد
عملکرد ضعیف در کار یا مدرسه
داشتن اختلال دو قطبی می تواند باعث به وجود آمدن شرایط دیگری شود که نیاز به درمان دارند. برخی از این شرایط می توانند علائم اختلال دوقطبی را بدتر کنند یا باعث کاهش اثرگذاری درمان شوند. این شرایط شامل:
اختلال اضطراب
اختلال خوردن
اختلال کم توجهی-بیش فعالی (ADHD)
مشکلات مربوط به سلامت جسمانی، مانند بیماری های قلبی، مشکلات تیروئید، سردرد یا چاقی
منبع : مجله پزشکی بیچشک
پاسخ ها