ارتودنسی ثابت اشاره به تمام روشهای درمانی دارد که در آن، برای اصلاح مشکل تراز دندانها، از ابزارهای ارتودنسی ثابت استفاده میشود. در این نوع از ارتودنسی، از بریسها برای اعمال فشار به دندانها به منظور تراز آنها استفاده میشود.
همانطور که از نام ارتودنسی ثابت بر میآید، بریسها و اجزای بکار رفته در این نوع ارتودنسی، ثابت هستند و قابلیت در آوردن و یا جابجایی زیادی را ندارند. این ابزار تا پایان دوره درمان، باید بدون جابجایی به دندانهای شما متصل باشند.
ارتودنسی متحرک اما کمی متفاوتتر است. در این نوع ارتودنسی، تمام ابزار مورد نیاز برای تراز کردن دندانها، متحرک هستند و میتوانید آنها را بیرون آورده و سپس سرجای خود قرار دهید. اما روزانه باید حدود 22 ساعت از آنها استفاده کرد.
ارتودنسی ثابت برای درمان یا اصلاح مشکلات شدید دندانها مورد استفاده قرار میگیرد. اما در ارتودنسی متحرک، تنها برای مشکلات جزئی تا متوسط تراز دندانها استفاده میشود.
از انواع ارتودنسی ثابت می توان به موارد زیر اشاره نمود:
این بریس ها از جنس فولاد ضد زنگ ساخته می شوند که ارتودنتیست در این روش ابتدا براکت ها بر روی دندان میچسباند. سپس یک سیم از بین براکت ها رد می شود که با کش به براکت متصل می شود. در این روش براکت ها با فشار به دندان ها باعث حرکت و جابه جایی دندان ها در مسیر صحیح خود می شوند.
ابن نوع بریس ها به خاطر شفاف بودنشان به راحتی در دیدرس افراد قرار نمی گیرند، در نتیجه بزرگسالان و نوجوانان از این نوع ارتودنسی استقبال زیادی کرده اند. اما این نوع ارتودنسی نسبت به ارتودنسی فلزی بزرگ تر است و به دلیل مقاومت پایینی که دارد بیشتر برای درمان فک بالا مورد استفاده قرار می گیرد.
در این روش به جای استفاده از کش از گیره های خود تنظیم شونده استفاده می شود، درنتیجه در این روش اصطحکاک دندان ها کمتر است و بیمار نیاز کمتری به ویزیت خواهد داشت.
ارتودنسی لینگوال به صورت مخفی است که به پشت دندان ها چسبانده می شود و با توجه به شرایط دندانی بیمار به صورت سفارشی ساخته می شود. از آنجایی که از نزدیک قابل مشاهده نیستند در دسته ارتودنسی نامرئی نیز قرار می گیرند.
مزایا:
معایب:
همه افراد مشکل و ناهنجاری مشابه همدیگر ندارند. عوامل متعددی در هزینه ارتودنسی دندان دخیل است. برخی از این عوامل عبارتند از:
پاسخ ها