«چطور میتوانم به نوجوانم کمک کنم وقتی با من صحبت نمیکند؟»
برای والدین نوجوانان این یک سوال رایج است. با رشد هویت و استقلال فرزند، مقابله با استرس او پیچیدهتر میشود.
اما راههایی برای حمایت از بچهها در دوران راهنمایی و دبیرستان وجود دارد.
- الگوی عادات سالم باشید. نوجوانان امروزی به اندازه بزرگسالان استرس دارند. و تحقیقات نشان میدهد که بسیاری از آنها نمیدانند چگونه این استرس را مدیریت کنند. با ورزش منظم، عادات خواب خوب، تغذیه سالم و مرخصی گرفتن از کار، الگویی برای مراقبت از خود باشید. احتمال اینکه نوجوان شما نیز همین انتخابها را داشته باشد، بیشتر خواهد بود.
- استرس نوجوان خود را درک کنید. نوجوان شما ممکن است تحریکپذیر شود، تکالیف و کارهای خانه را به تعویق بیندازد یا از دوستان و خانواده کنارهگیری کند. قبل از واکنش نشان دادن، در نظر بگیرید که چه عوامل استرسزایی ممکن است باعث رفتاری شود که شما نگران آن هستید.
- قبل از ارائه نصیحت، گوش دهید. وقتی نوجوانان بیان تجربیات و احساسات خود را دشوار مییابند، به ارتباطی باز و بدون قضاوت نیاز دارند که توسط والدینشان الگوبرداری شده باشد. اولین واکنش شما ممکن است حالت نصیحت باشد. در عوض، یک قدم به عقب بردارید. از نوجوان خود بپرسید که مشکل را چگونه میبیند.
- مربی استرس باشید. تحقیقات نشان میدهد که نوجوانان میتوانند یاد بگیرند که چگونه با استرس به طور مثبتتری برخورد کنند. یک ایده این است که مزایای توجه آگاهانه را به نوجوان خود یادآوری کنید: «وقتی احساس میکنید که در شرایط سختی هستید، نفس عمیقی بکشید، دوباره روی زمان حال تمرکز کنید و نگرانیهای مربوط به آینده را کنار بگذارید.»
- مراقب پریشانی باشید. اگر فرزند شما بیش از چند روز آشفته یا افسرده به نظر میرسد و این موضوع در فعالیتهای مهم زندگی او اختلال ایجاد میکند، با یک متخصص سلامت روان دارای مجوز تماس بگیرید.
پاسخ ها