
نتایج نقشه ژنتیکی سرطان گربهها نشان میدهد بسیاری از ژنهایی که رشد سرطان در گربه را هدایت میکنند، همتای انسانی دارند.
دانشمندان با تحلیل DNA تومورهای نزدیک به ۵۰۰ گربه خانگی، اولین نقشه ژنتیکی دقیق سرطان گربههای خانگی را شبیهسازی کردهاند که شباهتهای قابلتوجه این بیماری در انسان و گربهها را نشان میدهد. این موضوع میتواند مسیر یافتن روشهای تازه درمان را در هر دو گونه هموار کند.
گروهی بینالمللی از پژوهشگران به رهبری مؤسسه Wellcome Sanger در کمبریج، با تحلیل DNA تومور نزدیک به ۵۰۰ گربه خانگی، جهشهای ژنتیکی مهم مرتبط با سرطان را در آنها شناسایی کردهاند. این تیم علمی حدود هزار ژن مرتبط با ۱۳ نوع سرطان گربه را بررسی کرده و به الگوهای مشترکی با سرطان انسان دست پیدا کردهاند.
سرطان از مهمترین علتهای بیماری و مرگ در گربهها بهشمار میرود اما اطلاعات موجود درباره سازوکار شکلگیری و پیشرفت آن محدود مانده است. «لوییز ون در ویدن»، سرپرست تحقیق، میگوید:
«ژنتیک سرطان گربهها تا امروز کاملاً مانند جعبهسیاه بود. هرچه درباره سرطان در هر گونهای بیشتر بفهمیم، برای همه سود دارد.»
نتایج نقشه ژنتیکی سرطان گربهها نشان میدهد بسیاری از ژنهایی که رشد سرطان در گربه را هدایت میکنند، همتای انسانی دارند. این موضوع نشان میدهد گربه و انسان فرایندهای زیستی کلیدی مشترکی برای رشد و گسترش تومور دارند. پژوهشگران میگویند همین شباهت میتواند استفاده از یافتههای دامپزشکی در پزشکی انسان را عملیتر کند.
پژوهشگران میگویند گربه خانگی میتواند به درک بهتر برخی انواع سرطان پستان انسان، بهویژه سرطان پستان سهگانه منفی کمک کند. حدود ۱۵ مورد از هر ۱۰۰ سرطان پستان در انسان در این دسته قرار میگیرد و درمان آن معمولاً دشوارتر پیش میرود. گربهها این زیرنوع از سرطان پستان را بیشتر از انسان تجربه میکنند و همین موضوع نمونههای بافتی بیشتری در اختیار پژوهشگران قرار میدهد.
پژوهشگران میگویند آزمایش این مسیرها میتواند به طراحی داروهای جدید برای درمان سرطان پستان سهگانه منفی در انسان منجر شوند و همزمان کیفیت درمان سرطان در گربهها را بهبود دهند.

پژوهشگران تأکید میکنند که هم گربهها و هم سگها میتوانند سرنخهایی درباره نقش عوامل محیطی در برخی سرطانها ارائه دهند. این حیوانات در خانهها کنار انسان زندگی میکنند و در معرض همان عوامل محیطی قرار میگیرند. پژوهشگران این همزیستی را عاملی میدانند که آنها را به حسگرهای زیستی حساس برای آلودگیها و خطرهای محیطی تبدیل میکند.
«جفری وود»، استاد کالج دامپزشکی دانشگاه انتاریو در کانادا، میگوید:
«این کار میتواند به ما کمک کند متوجه شویم که چرا سرطان در گربه و انسان شکل میگیرد، محیط اطراف چگونه بر خطر سرطان تأثیر میگذارد و چه راههایی برای پیشگیری و درمان آن وجود دارد.»
او تأکید میکند دادههای بهدستآمده از گربهها میتواند طراحی کارآزماییهای بالینی هدفمندتر را ممکن کند. نتایج این پژوهش در ژورنال Science منتشر شده است.
پاسخ ها